Mam jabłko, mam długopis. Ahhhh - Apple Pen.
Sony a6700 robi na mnie wrażenie maszyny, która konsoliduje zasoby Sony i maksymalizuje ponowne wykorzystanie istniejących, dojrzałych systemów, aby stworzyć bardzo satysfakcjonujący wysokiej klasy model APS-C. Prawdziwy mistrz zarządzania łańcuchem dostaw! Model ten trudno uznać za tradycyjny flagowiec APS-C, ponieważ brakuje mu takich funkcji jak podwójne gniazda kart pamięci i duży bufor. Może to oznaczać upadek tradycyjnych flagowców APS-C.
Pojawienie się każdego aparatu oraz wzloty i upadki pozycjonowania każdego produktu mają swoje własne tło historyczne. W jakich zatem okolicznościach doszło do wprowadzenia a6700 i zniknięcia flagowych aparatów APS-C?
Flagowce APS-C w erze lustrzanek cyfrowych
Flagowe aparaty APS-C z ery lustrzanek cyfrowych były przykładem Nikon D500 i Canon 7D Mark II, często określane odpowiednio jako „mini D5” i „mini 1Dx”. Zachowały wiele cech modeli flagowych, takich jak potężne moduły autofokusa, podwójne gniazda kart, doskonała konstrukcja korpusu i uszczelnienie pogodowe oraz bogate opcje sterowania. Jedyną zauważalną różnicą był nieco mniejszy rozmiar matrycy. Te aparaty i pełnoklatkowe korpusy klasy podstawowej (D610, seria 6D) tworzyły linię produktów producentów aparatów w cenie około 1000 dolarów. Wybierałbyś pełną klatkę, jeśli chciałeś lepszej jakości obrazu, użytecznego autofokusa i szybkiego fotografowania seryjnego. Jeśli nie stawiałeś na pierwszym miejscu najwyższej jakości obrazu, ale potrzebowałeś szybkiego fotografowania seryjnego i autofokusa, to flagowa opcja APS-C była wyborem.
W erze lustrzanek cyfrowych najdroższą częścią aparatu było szybkie lustro, które mogło precyzyjnie poruszać się w górę i w dół z prędkością 10 klatek na sekundę. To miniaturowe mechaniczne cudo, w połączeniu z niezależnym modułem autofokusa odziedziczonym po flagowych modelach, stworzyło flagowca APS-C. Naturalnie, podwójne gniazda kart i uszczelnienie pogodowe również poszły w jego ślady. Jednak w erze bezlusterkowców takie podejście nie jest już wykonalne.
Dlaczego w erze bezlusterkowców trudno jest tworzyć szybkie flagowce APS-C?
W erze bezlusterkowców, autofokus i wydajność zdjęć seryjnych zależą bezpośrednio od szybkości sensora CMOS. Innymi słowy, jeśli sensor CMOS jest szybki, wszystko działa dobrze.
Tworzy to niezręczną sytuację: jeśli opracowany zostanie ultraszybki sensor CMOS, który może osiągnąć użyteczną rozdzielczość APS-C (np. 24 miliony pikseli), to pełnoklatkowa wersja tego sensora CMOS mogłaby osiągnąć 50 milionów pikseli, tak jak Sony a1. Dlatego stworzenie wersji APS-C wykorzystującej IMX610 z a1 do celów flagowych APS-C jest po prostu niemożliwe. Bądźmy szczerzy i załóżmy, że koszt tego sensora CMOS jest o połowę niższy niż wersji pełnoklatkowej. Jeśli aparat odpowiada temu pozycjonowaniu, czy powinien kosztować 3899 USD? To byłoby nadmierne.
Ale flagowiec APS-C za 3899 USD byłby niezsynchronizowany z rynkiem pełnoklatkowych aparatów klasy podstawowej, który reprezentuje główny nurt, a nawet średnio-wysoki segment rynku pełnoklatkowych. Te pełnoklatkowe aparaty, takie jak Sony Alpha 7R V i Alpha 7 IV, oferują wyższą jakość obrazu oraz przyzwoite możliwości fotografowania seryjnego i autofokusa. W tym momencie jasne jest, co większość ludzi by wybrała. Co więc, jeśli weźmiemy 24-milionowy sensor, taki jak IMX571 użyty w szybkim pełnoklatkowym aparacie Alpha 9 II za 4499 USD, i stworzymy wersję APS-C? Otrzymalibyśmy aparat z zaledwie 10 milionami pikseli, w cenie 1399 USD. Czy kupiłbyś go? W rzeczywistości nie ma wystarczającego popytu na rynku konsumenckim na tani aparat APS-C za 1399 USD z niską rozdzielczością, ale z szybkim autofokusem i możliwościami fotografowania seryjnego. Byłoby również trudno podnieść cenę do 3899 USD. Stąd mamy sensor CMOS użyty w a6700 – o rozstawie pikseli 3,76 mikrona, odziedziczony po IMX455 z a7R5 (podobny sensor o innej nazwie, IMX584). W rezultacie mamy FX30 i a6700. Dlaczego więc Sony nie wypuszcza aparatu APS-C o rozdzielczości 40 MP? Sony to nie Fujifilm i nie ma potrzeby kurczowego trzymania się APS-C dla jakości obrazu.
A6700 – Integracja zasobów Sony
Sony a6700 jest pozycjonowany jako „lepszy a6x00”, a nie jako tradycyjny flagowiec APS-C. Nie może również konkurować na profesjonalnym rynku wideo z FX30.
A6700 nie jest tradycyjnym szybkim flagowcem APS-C i wiele jego wyborów staje się jasnych, gdy spojrzymy na niego z tej perspektywy. Nie ma być mini-szybką kamerą, więc nie oferuje ogromnej pojemności bufora ani migawki 1/8000 s i czasu synchronizacji 1/250 s, typowych dla flagowych aparatów APS-C. Ponieważ nie chce, abyś postrzegał go jako małą maszynę do szybkiego działania, naturalnie brakuje mu funkcji takich jak CFexpress do szybkiego opróżniania kart. Dlatego dziedziczy komponenty IBIS i migawki mechanicznej z a6600. Nie może konkurować na profesjonalnym rynku wideo z FX30, więc nie jest przeznaczony do intensywnego użytkowania z solidnym odprowadzaniem ciepła, podwójnymi gniazdami kart i pełnowymiarowym HDMI.
Dodatkowo zrezygnowano z podwójnych gniazd kart. Jednak aby znacznie go ulepszyć w stosunku do a6600, zawiera nowoczesne funkcje, takie jak rozpoznawanie autofokusa oparte na sztucznej inteligencji z a7R5, design uchwytu z a7R5 oraz konfigurację dwuwarstwowego pokrętła z a7M4. Pomaga to uniknąć wewnętrznej konkurencji.
Czy więc Sony a6700 jest dobry, czy nie?
Jeśli oczekujesz, że będzie to szybki flagowiec APS-C, nie jest to dla Ciebie odpowiedni wybór. Jeśli jednak szukasz aparatu, który sprawia przyjemność w użytkowaniu, Sony a6700 jest rzeczywiście doskonałym wyborem. Posiada wszystkie niezbędne funkcje, a jego wydajność autofokusa prawdopodobnie dorównuje a7RV, choć może mieć trudności w złożonych środowiskach. Oferuje nieskadrowane wideo 4K60p, a choć możliwe jest również nagrywanie 4K120p, wiąże się to z pewnym kadrowaniem. Podsumowując, jest to aparat, który zapewnia wystarczającą elastyczność i spełnia wymagania entuzjastów, którzy chcą mieć wszystkie funkcje do zabawy.
Jeśli jednak planujesz zajmować się profesjonalną fotografią, być może będziesz musiał rozważyć inne urządzenia. Do fotografowania najlepszym wyborem byłby Sony a7M4, oferujący takie funkcje jak synchronizacja lampy błyskowej, sterowanie i EVF. Do nagrywania wideo idealną opcją byłby Sony FX30, z takimi funkcjami jak rozpraszanie ciepła, podwójne gniazda kart i punkty mocowania.
Dzięki doskonałemu ekosystemowi obiektywów, a6700 pozostaje jednym z najbardziej polecanych modeli APS-C z wyższej półki. Jest szczególnie odpowiedni dla entuzjastów z pewnym budżetem i aspiracjami, którzy mogą przejść z aparatów podstawowych. Zakup Sony a6700 z trzema obiektywami zmiennoogniskowymi APS-C firmy Sigma lub obiektywami APS-C z serii G firmy Sony kosztowałby około 2000 USD, co nadal jest tańsze niż sam korpus a7RV.
